Haliyle panik halindesiniz… “Nasıl anlarız? Genetiği değiştirilmiş organizma yemekten nasıl kurtuluruz?” filan.

Şöyle…

Annaneniz öpülesi elleri parçalanırcasına, ovalaya ovalaya tarhana yaparken, siz, “Aman annane be, boş versene” deyip, marketten hazır çorba alıyordunuz ya… Annane rahmetli oldu ve siz, o tarhananın tarifini annaneden alıp, bir kenara yazmadınız ya… İşte o nedenle, siz, genetiği değiştirilmiş organizma yemekten kurtulamazsınız maalesef.

Ne verirlerse…

Onu yiyeceksiniz.

Kız evlat yetiştiriyorsunuz, en iyi okullara gönderiyorsunuz… Piyano çalıyor, İngilizce konuşuyor, Grammy alanları tek tek biliyor. Bilmeli… Ama alt tarafı limon, şeker ve su kullanıp, limonata yapmasını bilmiyor! Yoğurdu çırpıp, ayran yapamıyor, ayran… İşte o nedenle, kızınız, genetiği değiştirilmiş meşrubat içmeye mahkûm maalesef… Torunlarınız da.

Zahmet edip sütlaç yapmadığınız için, kek yapmaya üşendiğiniz için… İçinde ne olduğunu bilmediğiniz gofretleri, mısır patlaklarını kemiriyor sizin oğlan! Hamur tutmayı, şöyle mis gibi ıspanaklı bi börek yapıp, çantasına koymayı bilmediğiniz için, hamburger bağımlısı oldu. Tahin-pekmezi “köylü işi”, vıcık vıcık yağ fışkıran kremaları “modernite” sandığınız için, daha 10 yaşında ayıya döndü, yuvarlana yuvarlana yürüyor, tıkanıyor, merdiven çıkamıyor.

Size zor geliyor ama, zor mu evde yoğurt yapmak? İstanbul’un güneşi müsait değil, anlarım, zor mudur İzmir’de, Antalya’da, Adana’da evde salça yapmak? Şikâyet edip
duruyorsun, içine katkı maddesi
konuyor, zorla beyazlatılıyor diye… İster tam buğday unundan, ister
çavdardan, hakikaten zor mudur evde ekmek yapmak? Bütün ailen kabız… Tonla para verip, abuk sabuk ambalajlı-meyveli saçmalıklardan
medet umacağına, niye öğrenmiyorsun kabak tatlısı yapmayı?

Güya, çoluğunu çocuğunu düşünüyorsun, taze taze yesinler diye, pazara gidiyorsun… Eğri büğrü biberlere, doğal olduğu için tuttuğunda ezilen domateslere ağız burun kıvırıyorsun, hormonlu, tornadan çıkmış gibilerini alıyorsun… Ne işe yaradı senin pazara gitmen?

Kocanız da, bu satırları okuyup, size akıl verecek şimdi… Söyleyin ona, ukalalık etmesin, götürün aktara, hatmi çiçeğiyle zencefili birbirinden ayırt etsin, ondan sonra konuşsun!

Enginar, börülce, radika, cibes pişirmekten haberin yok; gazetelerin tiraj almak için kıçından uydurduğu kıçımın uzmanlarından fıldır fıldır brokoli tarifleri öğreniyorsun… Brüksel lahanası yiyerek mi AB’ye gireceğini sanıyorsun?

Çin’den bal getiriyorlar mesela… Taaa Arjantin’den, Meksika’dan bal getiriyorlar. Neymiş efendim, içinde genetiği değiştirilmiş organizma olabilirmiş falan… İçinde tavuk ibiği, maymun kulağı olmadığına şükredin! Ben iddia ediyorum… Kaşla göz arasında frankeştayn ürünlere kapıları açan arkadaşlarla, Amerikan çiftçilerinin avukatı profesörlerimiz, sırf karakovan balına sahip çıksa, Şemdinli’de, Pervari’de terör bile azalır, terör bile.

Uzatmayayım.

Mutfak genetiğimizi kaybettik biz.

Elin adamı, mısırdan, soyadan, domatesten önce beynimizin DNA’sını değiştirdi!

Hurrraaa diye köyden kente göçerken, dışarda tıkınmayı şehirleşme zannettik. Ambalajlı ürün tüketmeyi, zenginleşme zannettik.

Dolayısıyla, ya kafayı değiştirip, özümüze döneceğiz… Ya da ne verirlerse onu yiyeceğiz.

Yılmaz Özdil, 09.11.2009 Hürriyet

NOT : Bu haberi benimle paylaşan arkadaşım Selcan'a çok teşekkürler.

İçindekiler:
- 1 paket peki rulo kek
- 1 paket light kakaolu puding
- dövülmüş ceviz
- çikolata sos

Hazırlanışı:
Rulo keki 1 cm kadar kalınlıkta dilimliyoruz. Pastayı yapacağımız kabın içini önce jelatin ile kaplayıp, sonra her tarafına dilimlenmiş kekimizi yerleştiriyoruz.
Puding pişiriyoruz, biraz yoğun kıvamda yapılırsa şeklini daha iyi koruyacaktır.
Pudingin içine ben biraz da ceviz karıştırdım.
Pudingi içini kekle kapladığımız kabın içine döküyoruz ve isterseniz üstünü de kek veya bisküvi ile kaplıyoruz.
Buzdolabında en az 3 saat  bekletmek lazım. 1 gece beklettiğim de oldu, ne kadar uzun kalırsa puding o kadar şeklini alıyor.
Pastayı ters çevirip, üzerini ceviz ve çikolata sosu ile süsledim. İşte pastamız:)

Yapılması gerekenler;

1. Ödülün logosunu bloguna eklemek.

2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak.

3. Sevdiğin 7 şeyi listelemek.

4.Sevdiğin 7 blogu listelemek.

5.Ödülü göndereceğin bloglara mesaj bırakmak

Sevdiğim 7 şey:

1.Klasik bir ilk ama onlarsız hayatı düşünemiyorum, Ailem ve kendi yeni küçük ailem

2.Arkadaştan öte olan bir kaç dostum (onlar bunu okuduklarında kendilerinden bahsettiğimi anlayacaktır)

İçindekiler:
- 1 kg elma
- 2 su bardağı şeker veya evde bulunan 1 kg kadar reçel
- bol su

Hazırlanışı:
Elmaları soyup orta büyüklükte doğradıktan sonra üzerine kayısı reçelini ekledim şeker olarak. Elma piştiği zaman yumuşuyor, dağılamaması için çok küçük doğramamak lazım. Üzerine de 3-4 parmak geçecek kadar su koyup kaynatıyorum. Buzdolabında soğuttuktan sonra servis yapabilirsiniz. Serin serin  serinlemek için...

Hazırlama süresi : 10 dakika
Pişme süresi: 30 dakika
Kişi sayısı : 8-12 kişi

17 saatlik yolculuktan sonra Bali'ye ulaştık. Resimde görülen Kamboçya çiçeği ile karşılandık havaalanında. Adanın her tarafı bu çiçekle kaplı, hemen boynumuza da astılar çiçekten bir kolye.
Bol bol gezdik gördük Bali'de. Her lezzetten tattık. Bu sebeple uzakdoğu'ya gidip kilo alıp gelmeyi başaran nadir çiftlerdenizdir eminim. Alışık olmadığımız tadlar ve yemeklere rağmen, hepsinden tadalım hevesimiz ile eşimle ikimiz de kilo alarak döndük Bali'den. 
Bali'de ana besin pirinç. Siyah, beyaz ve kırmızı çeşitleri var.  Pirinç yemekleri çok lezzetli, nasi goreng(rice), mia goreng(noodle) ve bihun goreng (rice noodle)bazı yöresel yemekleri. Yemekler deniz ürünü ağırlıklı ve sos çeşitleri inanılmaz çok. Pirinci sade olarak pişirip, çeşitli soslarla lezzetlendiriyorlar mesela.
Genelde kırmızı et pek yok, tabakta görünen tavuk ve tuna balığı. Kızartılmış olarak servis edilmiş balık.